Przedszkole Gwiazdeczka - Kraków Bronowice

Zakończenie roku szkolnego!

Thu, 30 Jun 2011 17:51:00 +0000

Podobno „wszystko dobre, co się dobrze kończy”. Dlatego warto było uczcić zakończenie dobrego, ale i pełnego pracy roku szkolnego. Toteż ostatni dzień czerwca był dobrą okazją, żeby zaprosić Państwa raz jeszcze do Gwiazdeczki i razem spędzić miłe popołudnie. Dzieci wprowadziły nas w wakacyjny nastrój śpiewając letnie, gorące, pachnące plażą i morzem piosenki, ale opowiedziały też w wierszyku o niełatwej przedszkolnej codzienności. Nie ma co ukrywać, „ciężki jest żywot przedszkolaka”, jeśli się weźmie pod uwagę, że tyle jest jeszcze do nauczenia się. Ale trudny proces stawania się z trzylatka czterolatkiem, a z cztero, pięciolatkiem, nasze maluchy, nie wiadomo kiedy, opanowały do perfekcji! :) Następnie bawiliśmy się wspólnie. Nic tak bardzo nie rozpromienia małej buzi jak fakt, że mama i tata także się śmieją. Pogimnastykowaliśmy się trochę, poznając przy okazji kilka zabaw, przygotowujących do pracy z własnym ciałem, które pani Weronika Sherborne zebrała w jedną metodę zwaną „metodą ruchu rozwijającego”. Dużo było przy tym ruchu, trochę przepychania, tarzania się po ziemi i pękania ze śmiechu. Ostatnią częścią popołudniowego balowania były konkursy. Okazało się kto jest najlepszy w obieraniu ziemniaków, a nawet, że mają Państwo zdolności do poznawania własnego dziecka z zamkniętymi oczami. Dzieci łowiły buziakami żelkowe robaki, niektórzy brali swoje zadanie bardzo na poważnie i spieszyli się co niemiara. Inni rozkoszowali się pysznym smakiem, zapominając o konkurencji. Miło nam było Państwa gościć i razem zasmakować trochę przedszkolnej atmosfery. Trudno się było rozstać, dlatego spędziliśmy jeszcze miłą godzinkę na rozmowach. Bo mimo, że w wakacje nadal się spotykamy, to przecież czujemy, że coś się kończy, coś nam znowu umknęło. Można by nawet powiedzieć: „wielka szkoda, że to już wakacje…” Ale tego nie powiemy. Trzeba teraz odpocząć, opalić się i w pełni sił wrócić do przedszkolnej codzienności! Czekamy!

Zakończenie roku szkolnego 2010-11

Kliknij na miniaturkę, aby powiększyć zdjęcie. Kliknij "zamknij", aby wyjść.

Panie pilocie..., czyli Dzień Dziecka na lotnisku!

Fri, 03 Jun 2011 18:23:00 +0000

Jako że w naszym przedszkolu byliśmy ostatnio trochę „zalatani”, postanowiliśmy w końcu „wylądować” na lotnisku. Pojechaliśmy tam w piątek, 3 czerwca, w dniu otwartym lotniska na Balicach. To nie była jednak taka sobie zwykła lotniskowa przejażdżka. Nie oglądaliśmy ani terminalu, ani tablicy odlotów z wiecznie frustrującymi informacjami o opóźnieniach… My poszliśmy na całego!!! Prowadzeni przez bardzo specjalnego przewodnika, pilota wojskowego, poszliśmy oglądać samoloty od środka. Mogliśmy dotknąć sterów, dodać gazu, pokręcić przełącznikami, podotykać wszystkiego, co tylko dało się dotknąć, powspinać się tam, gdzie tylko dało się wspiąć. Piloci patrzyli na młode pokolenie z nadzieją, prawdziwym uznaniem i… odrobinką żywego zainteresowania. Dawano nam wiele przydatnych lekcji, rad, a samą swoją obecnością wojskowi piloci stworzyli atmosferę wielkiej przygody. To jednak nie wszystkie atrakcje, jakie przygotowało dla nas lotnisko. Była też prawdziwa straż pożarna, która pozwoliła każdemu chętnemu wsiąść za kierownicę wozu strażackiego, „powyć” syreną, potrzymać węża z wodą i zrobić orzeźwiający prysznic wszystkim dookoła. Trudno powiedzieć dlaczego, ale najbardziej oberwało się ciociom! Spektakl lądujących i startujących z pasa startowego samolotów, rozgrywający się cały czas za naszymi plecami, uprzyjemniał wszystkim te momenty, w których musieliśmy czekać na naszą kolej zwiedzania. Wróciliśmy do przedszkola zmęczeni, opaleni, ale z minami, które prędko zrekompensowały nam trudy wyprawy – myślę, że określenie tych min „uśmiechem od ucha do ucha” można tym razem potraktować dosłownie. GALERIA ZDJĘĆ

Dzień Dziecka! Hurra!

Wed, 01 Jun 2011 21:39:00 +0000

Abrakadabra, czary mary, Włóż zielone okulary, Siądź wygodnie w pierwszym rzędzie, Bo w teatrze dziać się będzie! Trafisz do dziwnej krainy, Gdzie żyją stwory – manczkiny. Raz na wschodzie, a raz na zachodzie W Szmaragdowym będziesz Grodzie! Nie sposób opisać tyle pozytywnych emocji ile przyniosło nam wszystkim obejrzenie spektaklu Czarnoksiężnik z Krainy Oz. Począwszy od samej wyprawy do pięknego Teatru Słowackiego, poprzez wspaniałą fabułę przedstawienia, aż po najdrobniejsze, dopracowane szczegóły i pomysły scenarzystów, które nas, dorosłych przyprawiały o kolorowy zawrót głowy. A na małych buziach dzieci, które, jak przystało na Dzień Dziecka, szczelnie wypełniały miejsca na widowni, wywoływało śmiech do łez, zaangażowanie i okrzyki w czasie gdy bohater zdawał się potrzebować pomocy, strach aż do zamykania oczu, podglądając jednak przez przymknięte powieki co się dzieje na scenie. Dostaliśmy wielką ilość bodźców pobudzających naszą wyobraźnię, zobaczyliśmy całą gamę emocji, masę pozytywnych bohaterów, którzy uczyli nas ważnych rzeczy o życiu i przyjaźni. Strach na wróble szukający rozumu, przyjazny blaszany drwal, który tęsknił za stukiem własnego serca oraz bojący się najbardziej na całej sali lew-tchórz, stali się wkrótce przyjaciółmi całej widowni. Ale co więcej, budząca niepokój wielu dzieci Czarownica, zebrała największe brawa. Bo nawet czarownice da się lubić, gdy wiemy, że bajka skończy się dobrze, Dorotka i jej piesek Toto wrócą bezpiecznie do domu, a mali widzowie pójdą prosto z teatru na zasłużone lody i tam, pysznie, kolorowo i radośnie dopełnią świętowanie swojego Dnia. Niech żyją dzieci! Niech żyją! GALERIA ZDJĘĆ

Gabinet Wielkorządcy

Tue, 31 May 2011 00:42:00 +0000

Kolejna wizyta najstarszych Dropsów na Wawelu! Tym razem poznaliśmy życie codzienne urzędników królewskich, dworzan i dam dworu. Odwiedziliśmy pomieszczenia, które w dawnych latach należały do wielkorządcy królewskiego. Widzieliśmy jego gabinet z kominkiem, a także sypialnię (tutaj dowiedzieliśmy się że dworzanie spali prawie "na siedząco"). Podziwialiśmy piękne masywne skrzynie na ubrania i mniejsze na kosztowności. Potem udaliśmy się do komnat królewskich. Tutaj mogliśmy zobaczyć kasetonowe stropy ze złoceniami. Na ścianach wisiały gobeliny i arrasy. Poznaliśmy także wiele zawodów już dzisiaj niespotykanych. Zapytamy się rodziców czy wiedzą jaką pracę wykonywał stolnik, a jaką podczaszy i cześnik. Odwiedziliśmy salę senatorską, w której znajdują się piękne arrasy m.in. Szczęśliwość rajska. Pani przewodnik natomiast podarowała nam wszystkim reprodukcję arrasu pt. Rozmowa Boga Ojca z Noem z sali poselskiej. Dziękujemy! Nie mogliśmy również odmówić sobie sprawdzenia po raz drugi, czy w smoczej jamie nie spotkamy smoka. Bardzo krętymi schodami zeszliśmy ze wzgórza do spowitej półmrokiem jaskini, a potem wyszliśmy z niej nad samą Wisłę, ale smok znowu gdzieś poszedł. Może przestraszył się turystów?

Dzień Mamy i Taty

Wed, 25 May 2011 19:55:00 +0000

Dzień Mamy i Taty od... kuchni! Nikomu, kto w tych majowych dniach pojawił się chociaż na chwilę w naszym Przedszkolu, nie mogła umknąć panująca tam atmosfera pełnych napięcia przygotowań. Płomienne wypieki towarzyszyły dzieciom podczas tworzenia obrazków, rysunków, prezentów. Radosnemu porywowi twórczemu towarzyszyła recytacja wierszyków, przypominanie sobie poszczególnych ról, „warzywnych” kwestii z przedstawienia „Na straganie”. Okazało się nawet, że niejeden przedszkolak mógłby śmiało wystąpić w roli narratora, bo powtarzane uporczywie kwestie utrwalały się na długo w dziecięcej pamięci. Piosenki zostały rozebrane na części pierwsze. A ile było pytań odnośnie tekstów! Ale jak małpa będzie myła talerze? – zastanawialiśmy się wspólnie, a powtarzając słowa: Tato, już lato, będziemy znów jeść lody, walczyliśmy dzielnie z wielką ochotą na smakołyki. Do tego wszystkiego próby tańca Macarena, przemianowana przez dzieci na Margarynę rozbujała wszystkich, począwszy od małego Krzysia, skończywszy na zadowolonych ciociach. Oczywiście, wszystkie te przygotowania odbywały się w atmosferze wielkiego święta, wśród niekończących się wybuchów radości. No, bo okazja jest nie byle jaka! Możemy w końcu powiedzieć mamie i tacie jak bardzo ich kochamy. Ba, nie tylko im to powiedzieć, bo to przecież robimy na co dzień. Możemy im to pokazać, wyśpiewać, wyrecytować, zagrać na grzechotce, zatańczyć, narysować, wyklaskać, wykrzyczeć – możemy włożyć w to całych siebie! Efekt? Był niesamowity. Większość z Państwa miała okazję przekonać się o tym na własne oczy i uszy. Dzieci dały z siebie wszystko. Było kolorowo, skocznie, wesoło, a przede wszystkim byliśmy wszyscy razem! Dziękujemy za Państwa udział i cudowną zabawę!

Naukowo.

Fri, 13 May 2011 14:09:00 +0000

Tym razem wybraliśmy się z najstarszymi Przedszkolakami – Dropsami, do Rynku. Hania, Zosia, Ama, Marysia, Adaś, Julek i Xavier z zapałem godnym naukowców, pędzili zobaczyć miasteczko namiotowe, które stanęło w Rynku specjalnie z okazji XI FESTIWALUNAUKI. W tym roku hasłem przewodnim Festiwalu było: „Materia Człowiek Kultura”, nawiązujące do dwojga noblistów: Marii Skłodowskiej Curie i Czesława Miłosza. Krakowskie uczelnie prezentowały swój dorobek. Każdy starał się wypaść jak najlepiej. Można było dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy, wziąć udział w warsztatach plastycznych, poeksperymentować, pobawić się helem, zobaczyć jak wybucha wulkan, konstruować z klocków lego i wiele innych. Popatrzcie na garstkę wspomnień w postaci zdjęć: tutaj

Pan Marimba

Wed, 11 May 2011 18:21:00 +0000

W środę, na oczach i uszach widowni zapełnionej małymi widzami, wśród których znalazły się także nasze „Gwiazdeczkowe” Przedszkolaki, gmach Opery Krakowskiej zamienił się na chwilę w zaczarowany wehikuł. Nieczuły na przeszkody, bariery czasu i przestrzeni, zawiózł nas w ciągu godziny zegarowej w najbardziej egzotyczne zakątki świata. A wszystko to za sprawą Pana Marimby, niezwykłego przewodnika i tytułowego bohatera opery na którą się wybraliśmy. Dzieci były zresztą nie tylko bohaterami widowni, ale także sceny. To właśnie młodzi artyści sprawili, że krajobrazy Indonezji, Japonii, Meksyku, Afryki i Chin mieniły się przed naszymi oczami jak w kalejdoskopie. Ale po co tyle zrobionych kilometrów? Ano wszystko dlatego, że Kasi i Markowi, dzielnemu rodzeństwu pozbawionemu na krótki czas obecności rodziców w domu, porwano ich ukochaną Zaczarowaną Piosenkę. Zabrał ją Wielki Ptak i uniósł ze sobą, nie wiadomo dokąd. A to właśnie ona, Piosenka, była dla dzieci źródłem odwagi, pomagała przetrwać smutne chwile samotności oraz uczyła ich wszystkiego o świecie. Bo przecież muzyka zna język przyrody i wszystkich żyjących stworzeń, nie straszne jej granice państw, języków, kultur. I chyba tego właśnie nauczyła nas przygoda, na spotkanie której zabrano nas wszystkich, widzów uroczego, barwnego spektaklu. Wszystko skończyło się szczęśliwie, piosenka została odnaleziona, rodzice wrócili do domu… a przedszkolaki przekomarzały się jeszcze w drodze na temat zwiedzanych krajów, zastanawiając się, który z nich był najciekawszy. Kryterium było proste – bogactwo kolorów, melodii i tańców. Wygrały chyba Chiny. Dlaczego? „Bo tam był taki wielki smok” – padła odpowiedź. Cóż, pomimo odbywania egzotycznych podróży, miło jest wiedzieć, że najbliższe małemu serduszku jest to, co swojskie. Smok brzmi przecież tak znajomo…

Co zdobi Nairobi?

Tue, 12 Apr 2011 01:57:00 +0000

Kolejne warsztaty afrykańskie w Gwiazdeczce! W miniony poniedziałek w Przedszkolu pojawili się kolejny raz nasi zaprzyjaźnieni goście z Afryki. Tym razem Iza i Yugo przyprowadzili ze sobą uroczego towarzysza podróży, małego Tobiego. Prędko poczuł się w naszym przedszkolu jak u siebie. Otrzymaliśmy od całej trójki propozycję nie do odrzucenia – zaproszenie na afrykańskie zakupy! Aby dostać się na afrykańskie targowisko musieliśmy się odpowiednio przygotować. Były więc afrykańskie stroje, biżuteria, którą wykonaliśmy samodzielnie, a nawet specjalny makijaż, który okazał się niezwykle kolorowy. Tak oporządzeni, w rytm piosenki ‘Jambo’, ruszyliśmy na zakupy. Mogliśmy pooglądać dokładnie egzotyczne owoce i skosztować, ku nieukrywanej radości wszystkich małych podróżników, różnych rodzajów orzechów. Jednym słowem: cud, miód i… dużo orzeszków! Była też zabawa w targ. Rozbrzmiewały głośne okrzyki: „Pomarańcze, pomarańcze! Kto chce moje pomarańcze!” Garściami sypały się muszelki służące nam za monety. Sprzedawcy orzeszków cieszyli się największym wzięciem, a w przerwie między obsługą kolejnych klientów sami podjadali ze smakiem z miseczek… Na koniec Iza opowiedziała nam prawdziwą afrykańską bajkę. I chociaż dzieci okazały się wymagającymi słuchaczami i śmiechem reagowały na językowe „wpadki” narratorki, prędko włączyły się w opowieść wykrzykując radośnie powracające frazy. Jak to w bajkach, nie zabrakło morału. Dowiedzieliśmy się, dlaczego nie warto być obżarciuchem, pomimo tak wielu pyszności, które oferuje nam ziemia. Na koniec zaśpiewaliśmy jeszcze raz naszą afrykańską piosenkę, kończąc ją wesołym śpiewem „hakuna matata”. Nasi goście zapewnili nas o prawdomówności Timona i Pumby, bohaterów „Króla Lwa”, kiedy tłumaczyli lwiątku znaczenie tych słów. Tak właśnie, bo w Afryce „nie ma zmartwień”! Podróż dobiegała końca a my wcale nie mieliśmy ochoty wracać! Zwłaszcza że pogoda u nas taka jeszcze ‘nie-afrykańska’… Ale przecież mamy, tatusiowie, wszyscy zostali w Polsce! Wracamy! Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej!

Co zdobi Nairobi?

Kliknij na miniaturkę, aby powiększyć zdjęcie. Kliknij "zamknij", aby wyjść.

Uroczyście.

Mon, 11 Apr 2011 02:48:00 +0000

Koniec poprzedniego tygodnia spędziliśmy bardzo uroczyście! Nasz najmłodszy Przedszkolaczek – KRZYŚ, skończył 2 latka!. Tato upiekł pyszny tort, a my wszyscy, pałaszując swoje porcje, życzyliśmy Krzysiowi 100 lat!!! Zosia – skończyła natomiast 4 latka. Z małego słodkiego "dzidziusia" przeobraziła się - nie wiadomo kiedy – w 4-letnią damę. Zosiu!!! Życzymy Ci z całego serca spełnienia marzeń!

Wioletta Piasecka - autorka ksiażek dla dzieci - nasz wspaniały Gość!

Tue, 05 Apr 2011 18:52:00 +0000

Wioletta Piasecka - autorka ksiażek dla dzieci - nasz wspaniały Gość! 5 kwietnia, z odległego Elbląga, do Gwiazdeczki przyjechała przesympatyczna wróżka, która wprowadziła nas w zaczarowany świat bajek. Tą wróżką była oczywiście Pani Wioletta Piasecka, autorka książeczek dla dzieci, min. baśniowej biografii Andersena W poszukiwaniu szczęścia, Zaczarowane bąbelki, Bajka na dobranoc, Dwie Małgosie, Kluseczka, Księżniczka dziecięcych serc, Tańczące czarownice i inne. Baśnie P. Wioletty zachwycają prostotą stylu i języka. Za pośrednictwem bohaterów autorka przekazuje dzieciom wiarę we własne zdolności i w możliwość realizacji marzeń. Każda z baśni ma jakieś przesłanie i skłania do refleksji. Wartościami, które autorka stawia na pierwszym miejscu są: miłość, praca, poszukiwanie prawdy, wiara w drugiego człowieka, zwycięstwo dobra nad złem. Już samym wyglądem autorka zaprzecza stereotypowi pisarza, jakiego wyobrażają sobie dzieci. Przebrana za wróżkę, uśmiechnięta, życzliwa, skora do pogaduszek, wprowadziła nas w bajkowy nastrój. Nasze Przedszkolaki dowiedziały się min. skąd P. Wioletta czerpie pomysły na bajki, kiedy je pisze, dlaczego przebiera się w strój wróżki, dowiedzieliśmy się również kto to jest Seba i jaką dyscyplinę sportu najbardziej lubi. Pozdrawiamy Sebę i jego drużynę. Jak na dobra wróżkę przystało – nie obyło się bez wróżb. Wyrosną z nas: prezydent, pisarz, sławny profesor, podróżnik, piosenkarze, modelki a nawet księżniczka i czarodziej. Na zakończenie spotkania, Pani Wiola zmieniła suknię na kolor różowy i wszystkim wpisała piękne dedykacje do książeczek. Zrobiliśmy również pamiątkowe zdjęcie, patrząc na które będziemy z przyjemnością wspominać to spotkanie. Pozdrawiamy Pani Wiolu i życzymy nowych, ciekawych pomysłów na bajki. Zapraszamy do: GALERII ZDJĘĆ

Królu Auguście, sądź sprawiedliwie!

Sat, 02 Apr 2011 00:19:00 +0000

W minionym tygodniu mogliśmy się przekonać o prawdziwości przysłowia: „w marcu jak w garncu” oraz, choć kwiecień dopiero się zaczął: „kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata”.Kolejny Przedszkolak, nasza słodka Gwiazdeczka – EMILCIA, obchodziła swoje 4-te urodziny. Życzymy samych słonecznych dni i uśmiechu na co dzień. Tort był nie tylko piękny, ale i pyszny. Dziękujemy!Odbyliśmy pierwsze wiosenne spacery – bardzo długie i ciekawe. Przyroda budzi się do życia na naszych oczach. To prawda!W piątek grupa Dropsów wybrała się na Wawel. Nie udało im się spotkać króla, ale usłyszeliśmy wiele legend związanych z naszym miastem. Oczywiście o Szewczyku Skubie (tak, tak Skubie, a nie Dratewce!) i smoku. Dowiedzieliśmy się także, że głowa w sali tronowej z zawiązanymi ustami, przypomina o wdowie o imieniu Ofka. Ofka, która niesprawiedliwie posądzona o kradzież pasa, stanąwszy przed Królem, została uniewinniona, na skutek słów „Królu Zygmuncie Auguście – sądź sprawiedliwie”, które padły z ust wiszącej u sufitu głowy. Król osądził naszą Ofkę sprawiedliwie (uniewinnił ją), ale głowie na wszelki wypadek zawiązano usta, aby nie pouczała więcej Króla. Podoba nam się ta legenda.Przechadzając sie po komnatach liczyliśmy ile smoków można tutaj spotkać. Tak, tak - smoków! Smoków jest szesnaście - oczywiście na obrazach i w formie rzeźb . Na zakończenie wybraliśmy się do jaskini największego smoka i krętymi schodami zeszliśmy pod Wzgórze Wawelskie na brzeg Wisły.

Wiosna, cieplejszy wieje wiatr…

Fri, 25 Mar 2011 23:21:00 +0000

Wreszcie przyszła! W poniedziałek, zgodnie ze zwyczajem pierwszego dnia wiosny, Dropsy wybrały się na wycieczkę, by topić Marzannę, symbol odchodzącej zimy. Przyglądaliśmy się odpływającej Marzannie i z radością machaliśmy jej na pożegnanie, a po powrocie do przedszkola, opowiedzieliśmy pozostałym Gwiazdeczkom o naszych wrażeniach. Groszki zastanawiały się, jakie kwiaty zakwitają wiosną i na chwilę zamieniły się w Panią Wiosnę, biorąc udział w zabawie pt. Idzie wiosna. Ćwiczyły też rysowanie po śladzie i przygotowały swoją pracę – Wiosenny kwiat. Kolejnego dnia zastanawialiśmy się wspólnie, jakie odcienie kolorów znamy i przeprowadziliśmy eksperyment, podczas którego mieszaliśmy różne farby tak, by powstały nowe barwy.Rozmawialiśmy również o zwierzętach, które budzą się z zimowego snu bądź wracają do nas wiosną – staraliśmy się naśladować wydawane przez nich odgłosy, by ćwiczyć w ten sposób nasz aparat mowy.Dropsy, prócz rozmów o wiośnie, prowadziły poważne dyskusje na temat państw i kontynentów. Dowiedziały się, co to jest Europa, wymyślały ciekawe sposoby powitania w różnych językach (powtarzając przykłady podane przez ciocię) oraz poznały polskie pieniądze.Następnego dnia mówiliśmy o Chopinie – poznaliśmy słowo kompozytor i talent, a także wysłuchaliśmy kilku utworów tego znanego na całym świecie kompozytora. Każdej z melodii przypisywaliśmy wesołą lub smutną minkę, na oznaczenie nastroju słuchanego utworu.

W marcu, jak w garncu

Sat, 12 Mar 2011 21:39:00 +0000

W ubiegłym tygodniu rozmawialiśmy o zbliżającej się wiośnie i typowej pogodzie, która jej towarzyszy. Poznaliśmy tytułowe przysłowie i znaczenie zwrotu zmienna pogoda, a biorąc udział w zabawie Wielka woda i Z parasolem na spacer ćwiczyliśmy reagowanie na zmieniającą się muzykę. Rozpoczęliśmy naukę piosenki pt. Nie śpijcie, kiedy wiosna oraz wierszyka Marzec, a także wykonaliśmy pracę plastyczną. Kolejnego dnia Dropsy zajęły się przygotowaniem kącika przyrody Ślady wiosny, gdzie gromadzić będą wszelkie oznaki nowej pory roku, na które natrafią podczas spacerów. Nie zabrakło też ćwiczeń gimnastycznych i zadań utrwalających pisownię poznanych cyfr.Pędzące Groszki natomiast kontynuowały swe rozmowy o zwierzętach - poznały nowe gatunki ryb, które można spotkać w morzu i oceanie, wzięły udział w zabawie pt. Rybak zmieniając się na jej czas w wodne stworzenia i ćwicząc poprawne wymawianie głosek oraz rysowały samodzielnie sylwetkę rybki.Ponieważ wielu z nas bardzo chce mieć własne zwierzątko, mówiliśmy też o obowiązkach, które pojawiają się wraz z nimi. Zagraliśmy w Obrazkowe domino i ulepiliśmy nasze ulubione zwierzątko z masy solnej.W tym tygodniu wybraliśmy się również po raz kolejny na narty, by wykorzystać ostatnie szanse na doskonalenie naszych umiejętności.Najbardziej wzruszającym momentem mijającego tygodnia było jednak pożegnanie naszych dwóch uroczych Gwiazdeczek, które opuszczały Akademię. W środę po raz ostatni była z nami Maja i Lenka, więc staraliśmy się bardzo miło spędzić z nimi ten dzień, przygotowaliśmy upominki i mnóstwo uścisków, by jeszcze długo o nas pamiętały. Życzymy im wielu ciepłych wspomnień, bo my zawsze będziemy pamiętać wesołą i roześmianą Majkę oraz jej słodką siostrzyczkę Lenkę. Chociaż jest nam smutno, to oczywiście życzymy im, by w nowym mieście i przedszkolu poznały wielu sympatycznych kolegów i koleżanek, i by zawsze z radością nas odwiedzały.

Barbara Gawryluk - autorka ksiażek dla dzieci - nasz wspaniały Gość!

Fri, 04 Mar 2011 23:53:00 +0000

Barbara Gawryluk - autorka ksiażek dla dzieci - nasz wspaniały Gość! W piątek , 4 marca do Gwiazdeczki przybyła Pani Barbara Gawryluk - autorka książeczek dla dzieci. Nasze spotkanie trwało ponad godzinę. Pani Barbara czytała nam fragmenty swoich utworów, a my, niczym zahipnotyzowani siedzieliśmy wokół niej, słuchając czytanych opowieści. Podobały nam się wszystkie utwory, do czytania których zachęciła nas autorka. Najbardziej jednak polubiliśmy Świstaka, który zamiast spać - rozrabiał. Ciekawe dlaczego nam się tak spodobał?Czyżby nam przypominał kogoś? Chyba trochę nas samych. Wspólne zdjęcie będzie pamiątką z wizyty Pani Barbary, która od razu została naszą „ciocią". Każdy z nas otrzymał wybraną przez siebie książeczkę, autorstwa Pani Barbary i imienną dedykację z jej autografem. Dziękujemy!Pani Barbara pochwaliła nas za zainteresowanie i umiejętność słuchania. Właśnie takie spotkania umacniają ją w wierze, że warto pisać, bo jest dla kogo. Mali czytelnicy czekają.Życzymy jak najwięcej pomysłów do ciekawych opowiadań.Już teraz z niecierpliwością oczekujemy kolejnego gościa, który zaprezentuje nam swoje utwory i poczyta nam przez całą godzinę... Może nawet dłużej. Ciekawe KTO to będzie?Tymczasem zapraszamy do: GALERII ZDJĘĆ

Przygoda z Soliludkiem

Mon, 21 Feb 2011 12:39:00 +0000

Wizyta w Kopalni Soli w Wieliczce!! W mroźny, poniedziałkowy poranek wyjechaliśmy z Przedszkolakami do Wieliczki, aby przeżyć tam wspaniałą przygodę.Zjechaliśmy wraz z Panem Stasiem windą, w której było mało miejsca i brakowało światła. Na szczęście Piotruś zabrał ze sobą latareczkę i poświecił nam w ciemnościach. Górnicy żartowali sobie z nas i powiedzieli, że jedziemy do góry, ale na szczęście, to nie była prawda.Na dole przybiliśmy piątkę Soliludkowej łapce, którą pozostawił dla nas, odgniecioną w solnej ścianie. Otrzymaliśmy mapę, medaliony, wybraliśmy klucznika i wyruszyliśmy w podróż 300 metrów podziemnymi korytarzami, które tworzą labirynt, nie do pokonania bez przewodnika. Na szczęście, z nami był Pan Staś. Po drodze liczyliśmy jajka smoka - soli smoka, szukaliśmy ukrytych przedmiotów, słuchaliśmy opowieści o pracy górników w kopalni wiele lat temu. Zobaczyliśmy też konia, który obecnie śpi, ale kiedyś na pewno się zbudzi (o czym opowiedział Pan Staś). Dowiedzieliśmy się też, skąd przywędrowała do Polski sól i bardzo nam się spodobała legenda o pierścieniu Św. Kingi.Nagle... zobaczyliśmy całą gromadę śpiących, solnych skrzatów. Pan Staś poprosił nas, abyśmy zbudzili choć jednego z nich. Nie wierzyliśmy, że to się uda, ale jak kilka razy krzyknęliśmy: zbudź się miły Soliludku - to, nie uwierzycie, jeden z nich przeciągnął się, ziewnął i wstał! Przywitał się grzecznie z nami i poczęstował solicukierkiem (mniam mniam!).Od tej pory, to Soliludek zabawiał nas rozmową i opowiadał ciekawe historie z życia kopalni, czasami też nas straszył, bo z niego to taki rozrabiaka i żartowniś.Opowiedział nam o Skarbniku - dobrym duchu kopalni, którego można tu spotkać. Wyobraźcie sobie, że w przepięknej scenerii jeziora solnego, przy dźwiękach muzyki Chopina - pojawił się ON - SKARBNIK. Na początku bardzo się go baliśmy, bo wyglądał groźnie, ale okazało się, że był do nas przyjaźnie nastawiony. Zabrał nas ze sobą na długi spacer, który zakończył się w sali tronowej. Tak, tak!!! Był tron, była Księżniczka, górnicy szukający skarbu i konkurs.Kingą została Marysia, a pierścień znalazł dla niej i wręczył Piotruś. Później nastąpiło rozdanie upominków, zdjęcia i pożegnanie.Skarbnik i Soliludek zaprosili nas ponownie do kopalni, a my obiecaliśmy, że z pewnością tam wrócimy, jeśli zaopiekują się nami również w czasie następnej wizyty.To była wspaniała przygoda, wrażeń całe mnóstwo.Zmęczeni wróciliśmy do Przedszkola i sami nie wiedzieliśmy czy to była prawda, czy tylko przepiękny sen. Na szczęście nasza wiyprawa została uwieczniona na fotografiach. Zapraszamy więc do galerii: GALERIA ZDJĘĆ

Jak zabawa, to zabawa!

Sat, 19 Feb 2011 20:34:00 +0000

Jak na karnawał przystało, nie mogło zabraknąć w naszym przedszkolu szalonej zabawy z tej okazji, ale o tym za chwilę, bo w tym tygodniu było tak wiele atrakcji, że nie sposób wymienić wszystkiego naraz.Podczas zajęć, Dropsy dowiedziały się, jak wielkie znaczenie w naszym życiu odgrywa woda, gdzie możemy ją zobaczyć i do czego jest nam potrzebna. Rozwiązując zagadki słowne, uporządkowały swą wiedzę na temat deszczu, słońca, tęczy i śniegu, a także wysłuchały i porozmawiały na temat opowiadania Chmurka Czarodziejka.Kolejnego dnia, wspólnie wykonaliśmy eksperyment, do którego potrzebna była nam woda, nitka i słoik, poznaliśmy znaczenie słów: kajak, wiosło, burta oraz wzięliśmy udział w zabawie Statki na wodzie.Radosnym wydarzeniem były kolejne urodziny - nasz Julek kończył 5 lat, więc jak zwykle przygotowaliśmy prezencik i mnóstwo życzeń dla Jubilata! Śpiewaliśmy Sto lat, pomagaliśmy zdmuchnąć świeczki i zjedliśmy ciasto.W tym tygodniu przedszkole odwiedzili Goście - byli u nas Policjanci, którzy radzili, w jaki sposób bezpiecznie poruszać się po drodze, a pomagał im w tym przyjaciel z kreskówki, wesoły Spongebob.By zadbać o kondycję fizyczną, aż dwukrotnie wybraliśmy się na narty - próbowaliśmy już swych sił na wyciągu i wykonaliśmy mnóstwo ćwiczeń, które pomogą nam w sprawniejszym zjeżdżaniu z górki.Na zakończenie wspomnę o balu, na który z taką niecierpliwością czekaliśmy! Zgodnie z umową, wszyscy (nawet nasze ciocie) przebrali się tego dnia za ulubione postacie. Były wśród nas księżniczki, motyle, biedronki, żabki, a także rycerze, bohaterowie bajki Power Rangers i SpiderMan.Bawiliśmy się doskonale, było wiele konkursów i zabaw, a przede wszystkim każdemu dopisywał świetny humor, dlatego ten dzień będziemy jeszcze długo wspominać: GALERIA ZDJĘĆ

Muzycznie i sportowo

Sat, 12 Feb 2011 16:42:00 +0000

Zimą możemy uprawiać różne sporty, dlatego Dropsy rozmawiały o dyscyplinach sportowych i o olimpiadzie - zastanawiając się, co to takiego i co znaczą kolory na jej fladze. Wykonaliśmy zabawę ruchową Kolorowe cyferki, dzięki której powtórzyliśmy wygląd cyfr od 1 do 5 oraz zrobiliśmy kilka ćwiczeń gimnastycznych, by zadbać o naszą kondycję. Nauczyliśmy się również czytać globalnie wyrazy: ZIMA i LUTY.Wszyscy wiemy, że popularnym zimowym sportem jest jazda na nartach, a by była ona możliwa potrzebne jest odpowiednie miejsce, dlatego mówiliśmy o polskich górach i obejrzeliśmy przedstawiające je ilustracje.Pędzące Groszki skupiły się na muzyce - ćwiczyły swój słuch rozróżniając odgłosy instrumentów, czy zwierząt. Wykonały kilka ćwiczeń wyciszających i relaksujących przy spokojnej muzyce. Kolejnego dnia dowiedzieliśmy się, czym jest nuta i co możemy robić przy muzyce. Rozmawialiśmy także o teatrze, poznaliśmy zawód suflera i zastanawialiśmy się, jakie cechy powinien mieć dobry aktor. Zbudowaliśmy małą scenę teatralną i wzięliśmy udział w zabawie dramowej Rozmowa z lalką.W tym tygodniu nie zabrakło u nas i innych atrakcji. Nasz Wojtuś obchodził swoje trzecie urodziny, więc było bardzo uroczyście i smakowicie, ponieważ częstowaliśmy się pysznym tortem w kształcie samochodu i składaliśmy mu życzenia.Kilkoro z nas było także na wycieczce w Muzeum Historycznym, w którym braliśmy udział w warsztatach zatytułowanych Krakowska Szopka.

Kenia to być moja przyjaciela!

Wed, 09 Feb 2011 11:00:00 +0000

Niezapomniane warsztaty afrykańskie w Gwiazdeczce! Jambo, czyli cześć w języku suahili. Nauczyli nas tego nasi czarujący goście z Afryki: Iza i Yugo. Iza pochodzi z Kenii, Yugo z Konga. Przyszli do Gwiazdeczki, aby opowiedzieć o swoim kontynencie. Zaprezentowali stroje charakterystyczne dla swoich regionów, nauczyli nas podstawowych zwrotów w języku suahili; ndio (tak) w wykonaniu naszych przedszkolaków brzmiało uroczo. Przypomnieli nam, jakie zwierzęta mieszkają na lądzie (nie w Zoo).Iza najbardziej lubi strusie. Mogliśmy zobaczyć i postukać w prawdziwe strusie jajo. Jest ogromne, bardzo twarde i ma ładny, piaskowy kolor. Mama strusia ma barwę podobną do jaja i dlatego pilnuje go w dzień, tworząc na piasku jednolitą plamę, prawie niewidoczną dla oka. W nocy opieką nad jajem zajmuje się tata, którego barwy są czarno-białe. Afrykanie to naród, który muzykę słyszy wszędzie, dlatego Goście zaprezentowali nam afrykańskie instrumenty, których jest bardzo dużo. Najważniejszy instrument to bęben. Afrykanie posiadają ok. 500 rodzajów bębnów, z których dzembe jest najbardziej popularny.Podobała nam się gra na marimbie (nasze cymbałki) oraz na kilembe (małe pianinko). Bardzo pomysłowe są kiczkaczaka (grzechotki), które można wykonaćz wielu rzeczy. My spróbowaliśmy zrobić afrykańskie kiczkaczaka z kapsli.Pląsaliśmy w rytmie afrykańskich piosenek, licząc do trzech: moja (1), mbili (2), tatu (3).Byliśmy na safari i spotykaliśmy różne zwierzęta, a na zakończenie mogliśmy spróbować gry na licznych instrumentach. Żal nam było żegnać się z Izą i Yugo. Obiecali nas jeszcze odwiedzić i przygotować dla nas kolejną dawkę informacji o Afryce.Póki co, kwaheri, czyli do widzenia.

Kenia to być moja przyjaciela!

Kliknij na miniaturkę, aby powiększyć zdjęcie. Kliknij "zamknij", aby wyjść.

Kochana Babciu, Kochany Dziadku…

Sat, 29 Jan 2011 16:11:00 +0000

Najważniejszym wydarzeniem minionego tygodnia było uroczyste spotkanie z naszymi Babciami i Dziadkami z okazji ich święta. By wszystko udało się jak najlepiej, powtarzaliśmy piosenki i wierszyki oraz ćwiczyliśmy role, które mieliśmy odegrać podczas przedstawienia. Nadszedł wreszcie oczekiwany dzień – pełni emocji i bardzo podekscytowani, powitaliśmy naszych szanownych Gości. Oczywiście towarzyszyła nam ogromna trema, ale ze wszystkich sił staraliśmy się zaprezentować najpiękniej, jak tylko potrafiliśmy. Recytowaliśmy wierszyki, śpiewaliśmy piosenki, tańczyliśmy Krakowiaka i pokazaliśmy naszą inscenizację Jasia i Małgosi. Na zakończenie wręczyliśmy przygotowane wcześniej laurki i małe prezenciki – było bardzo wzruszająco i niezmiernie cieszyliśmy się, widząc uśmiechy na twarzach naszych Babć i Dziadziusiów.Kolejnego dnia rozmawialiśmy o emocjach poprzedniego popołudnia, wysłuchaliśmy wiersza pt. Halo Babusiu, a także wykonaliśmy kilka ćwiczeń gimnastycznych.Groszki poznały kilka nowych zabaw rozwijających spostrzegawczość (Co robi Babcia?, Zguby Dziadka) oraz powtórzyły liczenie do 5. Ćwiczyliśmy również umiejętność dobierania w pary przedmiotów o podobnych cechach, braliśmy udział w zabawach muzyczno – ruchowych oraz wykonaliśmy pracę plastyczną zatytułowaną Zimowy spacer. Przez wszystkie dni towarzyszyła nam również nowa piosenka pt. Śpiewa babcia, śpiewa dziadek, a w piątek, ponieważ dopisała pogoda, po raz kolejny wybraliśmy się na narty, by szlifować nasze umiejętności na stoku.

Zimowe zabawy

Sat, 22 Jan 2011 21:08:00 +0000

Wyjście do filharmonii i spotkanie z muzyką rozpoczęło nasz tydzień w przedszkolu. Wysłuchaliśmy Koncertu karnawałowego w kolorze czerwonym. Zastanawialiśmy się także wspólnie, w jakim celu chodzimy na koncerty i jak należy się zachowywać w tym miejscu, a po powrocie wymienialiśmy swoje wrażenia. To nasza pierwsza wizyta w filharmonii, ale następne dwie są już zaplanowane :)Tego dnia świętowaliśmy także urodziny naszego Kubusia, który skończył 5 lat! Jak przystało na jubilata, zdmuchnął on świeczki na torcie i przyjmował życzenia od swoich kolegów i koleżanek. Było bardzo przyjemnie i uroczyście!Cały tydzień poświęciliśmy również na powtórki naszych piosenek i wierszyków, które zaprezentujemy podczas uroczystości z okazji Dnia Babci i Dziadka.Groszki poznawały również nazwy dyscyplin sportowych, które możemy uprawiać zimą. Słuchaliśmy wspólnie wiersza pt. Tak zaczynali mistrzowie sportu, wykonaliśmy kilka ćwiczeń ruchowych i dowiedzieliśmy się też, co to takiego jest rozgrzewka i dlaczego sportowcy przywiązują do niej dużą wagę.Ponieważ zimą należy się ciepło ubierać, mówiliśmy o odpowiedniej garderobie na tę porę roku i wykonywaliśmy ćwiczenia sprawdzające naszą umiejętność dopasowywania ubrań do warunków pogodowych. Wiemy też, że podczas zabaw zimowych musimy być ostrożni, dlatego zastanawialiśmy się nad znaczeniem słowa bezpieczeństwo i wzięliśmy udział w zabawie Wolno - nie wolno. Dowiedzieliśmy się również, co to jest kulig i próbowaliśmy wykonać podobny w naszej przedszkolnej sali.Na zakończenie tygodnia odwiedził nas Teatrzyk Skrzat i zaprezentował spektakl pt. Przyjaciele z zielonej polany - wrażeń, jak zwykle, nie brakowało.